Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Jeugd deelt uit tijdens corona

In de arme, droge provincie Nusa Tenggara Timur wonen de meeste leden van de op een na grootste protestantse kerk van Indonesië, de GMIT. Ruim een miljoen leden. Zij werken nauw samen met de lokale overheid om bewustwording te creëren over de gevolgen van het coronavirus. Zo wordt er voorlichting gegeven over afstand houden, handen wassen, thuis blijven, mondkapjes opdoen, etc. Ze blijven benadrukken hoe belangrijk dit blijft!

Help een stille ramp te voorkomen. Geef ook!

 

Huiselijk geweld

Via de website en WhatsApp-groepen worden gezinnen opgeroepen om thuis een plek in te richten voor gebed en huisdiensten. Ook bieden ze spirituele hulp met online kerkdiensten, gebed bij het uitdelen van voedsel, suggesties voor het vieren van kerkdiensten thuis en suggesties voor goede relaties binnen het gezin. De laatste is geen overbodige luxe, omdat er relatief veel huiselijk geweld plaatsvindt in deze provincie.

Aandacht voor elkaar

Dominee Dr. Mery Kolimon houdt regelmatig online preken. In een van die preken roept ze op om, n.a.v de tekst uit Lucas 23: 26-31, niet weg te kijken, maar de ramp in de ogen te zien. Net zoals Simon van Cyrene niet wegkeek toen Jezus het kruis droeg, maar het kruis hielp meedragen. Om gehoor te geven aan wat Jezus zei: huil niet om mij, maar huil om elkaar. Dit koppelt ze aan Pasen: met Christus staan we op, Pasen geeft ons hoop en moed om niet alleen de ramp onder ogen te zien, maar ook om elkaar te ondersteunen met de middelen die we hebben. Speciale aandacht vroeg zij in de preek voor omgang met elkaar binnen het gezin. Luisteren we voldoende naar elkaar? Bidden en zingen we met elkaar? Gebruiken we deze tijd om het geestelijke leven thuis te versterken?

Hulp

Ook biedt de kerk praktische hulp aan kwetsbare mensen door voedsel uit te delen of terugkerende migranten een tijdelijke quarantaine aan te bieden daar waar de familie dat niet kan. Daarbij roepen ze de leden op om te delen van de vijf broden en twee vissen die er in de lokale gemeenten zijn. De jeugdgroepen pakken dit heel praktisch op. Ze desinfecteren huizen en proberen om per dag 200 pakketten rijst uit te delen aan dagloners, fiets- en motortaxi's die geen geld meer verdienen. 150 van de 200 pakketten worden spontaan aangeboden door leden van de kerk, de rest regelen ze zelf. Het uitdelen van de rijst wordt altijd ondersteunt met gebed. Hoe hoopvol!

 

Over dit project

Overal in West Papoea zijn vrouwen actief betrokken bij de ontwikkeling van hun land en volk. Dat is hard nodig maar niet vanzelfsprekend in een maatschappij, waar vrouwen traditioneel voorbestemd zijn tot een leven binnenshuis. Veel van hen zijn nauwelijks opgeleid. Het vormingscentrum P3W leidt vrouwen op, zodat ze vol zelfvertrouwen kunnen bouwen aan de kerk en de samenleving.