Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Demissie wil het watertekort oplossen

Demissie is vicevoorzitter van de boerengroep in het Ethiopische dorp Buta Wagare. Hij vertelt over de problemen waar ze in zijn dorp mee te maken hebben.

Last van klimaatverandering

Demissie: “In Ethiopië is al heel veel ervaring met droogte. Wij weten hoe we er mee om moeten gaan. Toch hebben we problemen en hulp van buiten nodig. Dat komt omdat het klimaat in de wereld verandert door CO2-uitstoot. Wij hebben last van de gevolgen van ‘El Nino’. We hebben twee regenseizoenen: in april en in september. Vlak voor die periode gaan alle boeren ploegen. Zodra de regen komt gaan we zaaien en kunnen de gewassen groeien. We vangen water op in een klein reservoir en als het nodig is lopen we wat verder om water te vinden.”

Extreme droogte is wel vaker voorgekomen. De ouderen herinneren zich nog de extreme droogte in 1984 en 2011. Ook nu is er sprake van extreme droogte. Al twee jaar heeft het in veel streken veel minder geregend of viel er helemaal geen regen tijdens een regenseizoen. In gebieden met extreme droogte is er driekwart minder geoogst, zoals ook in Buta Wagare en omstreken. “We hebben te weinig te eten en we kunnen geen geld meer verdienen met de verkoop van onze landbouwproducten.”

Houtkap veroorzaakt erosie

“Veel mensen gaan nu bomen kappen om houtskool te maken om op de markt te verkopen. Zo verdienen ze nog een klein beetje geld. Maar als mensen hout kappen verdwijnen er steeds meer bomen, is er geen schaduw meer en droogt de grond sneller uit. Onze gewassen kunnen niet goed meer groeien door erosie en gebrek aan schaduw. En als er dan in een regenperiode een flinke bui valt, dan spoelt de grond met de pas gekiemde zaden of jonge planten zelfs weg.”

Vee overleden of verkocht

Een oudere man vertelt dat hij in het verleden tien koeien had. Enkele kalveren heeft hij verkocht om eten te kunnen kopen en een paar oudere dieren hebben de droogte niet overleefd. Hij heeft er nu nog twee over, die hij in leven probeert te houden om zijn land te kunnen ploegen.

Een andere man vertelt dat het steeds meer tijd kost om water te halen. Meestal is dit een taak van de vrouwen. Zij moeten steeds verder lopen om water te vinden. Daardoor gaan er nu soms ook jonge mannen mee. Ze zijn vanmorgen heel vroeg in de nacht vertrokken en zijn nu (zes uur later) nog niet terug. Met jerrycans lopen ze elke dag grotere afstanden. Gelukkig hebben de meesten nog wel een ezel, die de jerrycans kan dragen. Anders was het helemaal geen doen.


Oplossingen voor het watertekort

“Het is heel lastig om ons watertekort op te lossen. De overheid heeft in de buurt een waterleiding aangelegd, maar daar komt al jaren geen water meer uit, omdat de afstand te groot is en de waterdruk te laag. In andere dorpen zijn waterpompen aangelegd, maar in dit gebied moet je 250 meter diep boren om bij goed grondwater te komen. Dat is geen haalbare oplossing. Misschien zou de aanleg van grote waterreservoirs (een soort vijver) wat zijn, omdat je dan een buffer hebt om de droge tijd te overbruggen. Maar dat kan alleen op een plek waar de grond niet-water-doorlatend is. Als die er niet is moet de bodem met plastic bedekt worden, wat een dure oplossing is. Regenwater van de golfplaten daken opvangen is ook niet eenvoudig. De daken zijn vrij klein en bovendien zou ieder huis dan een watertank moeten hebben.


“We moeten weer bomen en struiken planten, waardoor we de oude natuurlijk situatie herstellen. Er komt meer schaduw en de boomwortels houden de vruchtbare grond vast, zodat die niet weg kan spoelen. We moeten kleine stenen dijkjes aanleggen op de hellingen, zodat het water niet wegspoelt, maar in de grond kan dringen. Ook kunnen we kleine waterbassins maken bij de hellingen, waar we het overtollige water naar toe leiden, zodat er geen waterstroom ontstaat die de grond wegspoelt. Met deze maatregelen kunnen we dan de normale droge perioden wel weer overbruggen. Voor de jaren met extreme droogte zijn extra maatregelen nodig, zoals grote waterreservoirs (vijvers).

De bewoners van Buta Wagare willen graag meewerken aan dit soort maatregelen. Ook willen ze graag getraind worden en direct daarna alles wat zij geleerd hebben toepassen in de praktijk.

Ben Veldboom, Ethiopië, Buta Wagare, 2016

Over dit project

Door de klimaatverandering worden bepaalde delen van Ethiopië steeds vaker getroffen door langdurige droogte en heftige regenval. Vee sterft en oogsten mislukken. Veel mensen raken daardoor afhankelijk van voedselhulp. De Ethiopische kerk en hulporganisatie willen dat patroon doorbreken: ze leren boeren en boerinnen zich aanpassen aan de nieuwe situatie. Ze leren vruchtbare grond vast te houden, grond te irrigeren, nieuwe gewassen verbouwen die bestand zijn tegen droogte. Ze gebruik een weeralarm die aangeeft wanneer je het beste kunt planten en oogsten. Maar ook helpt de kerk mensen met andere bronnen van inkomsten, zodat ze minder kwetsbaar zijn als de oogst tegenvalt.

Andere verhalen

Uit dit project