Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

“Dit hebben we zó nodig!'

Ze had tranen in de ogen, zag ik via het beeldscherm. “Ik heb twee theologische masters behaald, maar een cursus zoals deze heb ik nog nooit meegemaakt!”

Het was tijdens het laatste halfuur van onze afsluitende Zoomsessie in het kader van de Intensive Course Pastoral Leadership & the Mission of the Church. “Wat is het dat jou zo raakt en wat ‘anders’ of uniek was aan deze module?”, vroeg ik, een beetje overrompeld. “Dr. Robert”, zo begon ze, “in deze cursus werd steeds de link gelegd naar de – vaak weerbarstige – praktijk van het werken in Gods koninkrijk en in de kerk. En er was ook altijd aandacht voor ons als persoon en voor onze relatie met God. Dit hebben we zó nodig!” De andere studenten knikten instemmend. “We gaan het cursusmateriaal vertalen en ermee aan de slag in onze kerken”, gaven ze aan. “En we gaan ons allemaal inschrijven voor een tweede module in april 2021!”

Uiteraard ben ik heel blij met deze reacties! Wat hierin meespeelt, is dat deze cursus een soort ‘pilot’ was. Ik had ’m nog niet eerder gegeven, en het was mijn eerste ervaring met lesgeven aan studenten van het Lutheran Theological Seminary in Hongkong. Wegens de coronacrisis kon ik afgelopen november niet op locatie zijn. Het werden Zoomsessies vanaf 07.00 uur in de ochtend, Nederlandse tijd. Ook al ben ik geen ochtendmens, ik zag er steeds naar uit. Want ik merkte hoe we met elkaar een inspirerende learning community vormden. Dit bleek ook via de digitale weg te kunnen.

Op mijn beurt heb ik ook van de studenten geleerd. Zo schreef een van hen (voorganger in Myanmar): “We hebben onlangs besloten om de preek te verkorten van drie uur naar twee uur!” Men hecht daar zeer aan onderwijs vanuit de Bijbel en men verwacht ook dat gemeenteleden hier de tijd voor (willen) nemen. Ik snap wel dat twee uur bij ons echt niet kan :) maar toch houdt dit ons wel een spiegel voor, niet? 

Hij vertelde ook dat men in zijn (lutherse) kerk veel tijd neemt voor gebed en vasten, en dat de Heilige Geest krachtig werkt. Wat gebeurde er sinds de oprichting van deze gemeente, in 2007: “Over 3000 sick people (lame people, cancers, demons possessed people, all kinds of sicknesses) were healed by the power of the Holy Spirit.” Zelf maak ik vrijwel nooit dergelijke ‘wonderen’ mee. Wat speelt hierin mee? Mis ik misschien iets – verwacht ik te weinig van wat God kan en wil doen? Of werkt God ‘anders’ in de context van boeddhisme/animisme dan in de micro Biblebelt die Houten heet? Voor mij zijn dit open vragen. En ja, zulke bemoedigende getuigenissen én de vragen die erdoor worden opgeroepen, heb ik zó nodig!