Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Kakkerlakken

Vandaag moest ik ineens denken aan een kakkerlakkensituatie (leuk woord voor scrabble) van vorig jaar, en het leek me leuk om te delen. Misschien wat onsmakelijk, dus lees even niet verder als je nog moet eten.

Ik weet niet of jullie ook Pluk van de Petteflet hebben gelezen vroeger… Ik had vroeger nooit echt een goed beeld van een kakkerlak, behalve dat – afgaand op Zaza uit Pluk – het wel een lief dier moest zijn. Gewoon een huisdier eigenlijk, zoals een kat of een hond, alleen dan een dier dat in een luciferdoosje slaapt en waar je gezellig appelschilletjes aan voert.

Nu denk ik nog steeds dat kakkerlakken best aardig kunnen zijn, maar het formaat kakkerlak dat hier rondloopt (denk 6cm) heb je toch liever niet in huis. Laat staan in je bed.

In juni vorig jaar was ik bij de synodevergadering van de kerk in de Oost-Kaap. Ik heb er in een eerdere blog over geschreven. Wat ik toen niet heb verteld is dat de locatie nogal rampzalig was. Het vond plaats op de universiteit van Fort Hare, ooit toonbeeld van 'volkshelden' als Nelson Mandela die daar studeerde. Maar vandaag de dag is het vervallen en smerig.

Over de hele campus lag afval en liepen talloze zwerfkatten en -honden. We sliepen allemaal (500  mensen) in de studentenflats op de campus: kleine één- en tweepersoons kamertjes, met een simpel bed, een bureautje en een kast. Mannen en vrouwen sliepen gescheiden.  

En dan dus die kakkerlakken… Eén kakkerlak is zo erg nog niet, maar ik hoorde van een van mijn collega’s uit de mannenflat dat er 13 kakkerlakken uit zijn kamer moesten worden verwijderd voordat er geslapen kon worden… (met een spuitbus, zoals mevrouw Helderder had). Zelf had ik geen last van kakkerlakken in mijn kamer, maar ik vond er tijdens die week wel één in mijn maaltijd. Meegekookt met de groenten.

Ik vond ‘m trouwens pas toen ik al bijna klaar was met eten…

Over dit project

Zuid-Afrika is een land van grote tegenstellingen. Heel rijk en heel arm leven naast elkaar. De apartheid lijkt onuitwisbaar. Er is nog steeds veel geweld en racisme. Wat kunnen Zuid-Afrikaanse kerken betekenen in een samenleving met zoveel ongelijkheid? Hoe worden witte, zwarte en kleurling christenen solidair met elkaar? Via Kerk in Actie kunt u Zuid-Afrikaanse voorgangers steunen om hierover samen van gedachten te wisselen. Ze worden diaconaal actief en leren de Bijbel lezen vanuit het perspectief van de armen.
Was deze informatie zinvol?
We hebben je feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we je contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)

Andere verhalen

Uit dit project

Blijf op de hoogte van Samen bijbellezen opent ogen