Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Ze wilde de wereld zien

Ze was 19 jaar, eerstejaars student aan de Universiteit van Kaapstad. Ze wilde studeren, en de wereld zien. Maar ze maakte de fout om op klaarlichte dag een pakketje op te gaan halen bij het postkantoor. Daar werd Uyinene Mrwetyana op 2 september verkracht en vermoord door de baliemedewerker. Een week later pas werd ze gevonden.

Uyinene is niet de enige vrouw die geweld en aanranding ondervond. Namen van vrouwen die alleen al afgelopen maand door geweld om het leven kwamen buitelen over elkaar heen in het nieuws.

8 augustus, Meghan Cremer, 30 jaar.

26 augustus, Nathlia Pienaar, 6 jaar.

4 september, Jesse Hess, 18 jaar.

Saadiqa Newman, 26 jaar. Denusha Witbooi, 25 jaar. Lynette Volschenk, 32 jaar. Leighandre Jegels, 25 jaar. ...

Am I Next?

De recente moord op Uyinene leek de druppel. Afgelopen week laaide de woede huizenhoog op. Duizenden mensen gingen in protest de straat op in Kaapstad. Hashtags als #AmINext, #StopKillingOurGirls, #MenAreTrash, en #EnoughisEnough werden trending.

Er is veel werk te doen.

Zelfs en juist ook daar waar het misschien niet nodig lijkt. Of daar waar je juist een tegenstem verwacht. In gesprekken met mannelijke collega’s uit de kerk blijft het vaak bij opmerkingen die op het randje zijn. Als ik daar fel op reageer wordt het weggelachen. Ze houden zich al in als er een vrouw bij is. En zo erg is het toch allemaal niet? Verkrachting, geweld – dat is pas erg.

En inderdaad, ik heb gelukkig niet het ergste meegemaakt. En inderdaad, niet alle mannen zijn verkrachters. Sommigen beschermen verkrachters. Anderen vertellen vunzige grappen. Weer anderen leggen de schuld bij het slachtoffer. En sommigen zwijgen. Veel te weinig wordt de verantwoordelijkheid bij mannen gelegd. Vrouwen moeten zich uitspreken, vrouwen moeten zelfverdediging leren, vrouwen moeten niet alleen over straat lopen…

Gender gerelateerd geweld is in Zuid-Afrika een immense nationale crisis. Het is een afschuwelijke realiteit die moedeloos maakt. Of de golf van protesten zal helpen weet ik niet. Maar niets doen is geen optie. Ieder mens, vrouw, kind, heeft het recht de wereld te zien, zonder angst.

 

“Silence in the face of evil is itself evil. Not to speak is to speak. Not to act is to act.” – Dietrich Bonhoeffer

Over dit project

Zuid-Afrika is een land van grote tegenstellingen. Heel rijk en heel arm leven naast elkaar. De apartheid lijkt onuitwisbaar. Er is nog steeds veel geweld en racisme. Wat kunnen Zuid-Afrikaanse kerken betekenen in een samenleving met zoveel ongelijkheid? Hoe worden witte, zwarte en kleurling christenen solidair met elkaar? Via Kerk in Actie kunt u Zuid-Afrikaanse voorgangers steunen om hierover samen van gedachten te wisselen. Ze worden diaconaal actief en leren de Bijbel lezen vanuit het perspectief van de armen.
Was deze informatie zinvol?
We hebben je feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we je contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)

Andere verhalen

Uit dit project

Blijf op de hoogte van Samen bijbellezen opent ogen