Nabij zijn tussen de bombardementen in Libanon
“De afgelopen weken zijn moeilijk in woorden te vangen,” vertelt Mirjam Polak vanuit Beiroet. Begin maart brak de oorlog uit in Libanon. De eerste nacht ligt ze wakker van zware bombardementen. “Ik lag in bed te trillen,” zegt ze. “Soms waren er ‘sonic booms’ te horen wanneer straaljagers door de geluidsbarrière gingen.”
In de weken die volgen wordt de situatie een nieuwe realiteit. Het lichaam past zich aan, maar het hoofd blijft zoeken naar houvast. “Op een gegeven moment leert je brein onderscheid maken tussen drones, onweer, vuurwerk en bombardementen,” vertelt Mirjam. Ze is studentencounselor aan Haigazian University in Beiroet, Kerk in Actie ondersteunt haar werk. Via een Libanees nieuwskanaal volgt ze het nieuws. “Maar soms is het beter om het even niet te checken.”
Studenten in onzekerheid
De Haigazian University, waar Mirjam werkt, is volledig overgeschakeld op online onderwijs. Dat heeft grote impact op studenten. “Ze missen het campusleven en de verbondenheid,” zegt ze. “Van meerdere studenten hoor ik dat ze bang zijn om naar de campus te komen, omdat ze niet weten wanneer een volgende aanval zal plaatsvinden. "De spanning en onzekerheid drukken zwaar op een hele generatie. “De Libanese jeugd groeit op met angst, onzekerheid en voortdurende dreiging,” vertelt Mirjam. Daarbovenop komt de economische crisis, die door de situatie verder verergert. “Veel mensen verliezen hun baan en hun inkomsten.”
Nabij zijn waar woorden tekortschieten
Sommige momenten blijven haar scherp bij. Zoals die keer dat ze bij een gebombardeerd gebouw stond. “Plots stond er een student achter me. Drie van zijn familieleden waren onder het puin vandaan gehaald en overleden.” Ze valt even stil. “In zo’n moment vallen alle gebruikelijke kaders van wat je als counselor zegt weg.” Ze beschrijft wat ze deed, eenvoudig en zonder opsmuk. “Ik zei: "I don't know what to say’ en gaf hem een klopje op zijn schouder. Verder niets. Je kunt enkel nabij zijn.”
Blijven hopen in gebrokenheid
Temidden van verlies en onzekerheid blijft Mirjam zoeken naar wat wél mogelijk is: aanwezig zijn, luisteren en dragen waar woorden tekortschieten. Ze waardeert de betrokkenheid en het gebed vanuit Nederland enorm. “We groeten u vanuit dit prachtige en diep gebroken land: Libanon. En we blijven hopen en koersen op de troostende nabijheid van Christus.”
Jouw steun maakt verschil
Voor de mensen in Libanon blijft de nood groot. Kerk in Actie werkt samen met lokale partners om hulp te bieden waar dat het hardst nodig is. Juist nu is steun van onschatbare waarde. Blijf bidden voor vrede en geef vandaag nog. Want ook al is het geweld tijdelijk gestopt, de crisis is dat allerminst.
Je kunt je gift voor het noodhulpprogramma van Kerk in Actie overmaken via rekeningnummer NL89 ABNA 0457 457 457 o.v.v. “Noodhulp Libanon”, of via de website van Kerk in Actie. Samen brengen we hoop in een situatie die zwaar onder druk staat.
