Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

1800 kruizen van geloof, hoop en verzet in Papoea

1800 roodgeverfde enorme kruizen langs rivieren in Papoea als teken van geloof, hoop, maar vooral verzet. Sinds 1 mei 1963 hoort Papoea bij Indonesië. Sindsdien zijn Papoea’s de zeggenschap kwijt. Ze roepen om internationale aandacht vanwege de verdwijning van hun leefomgeving, die hun bestaan bedreigt. Kerk in Actie ondersteunt kerken en gemeenschappen op Papoea. Wat is er aan de hand?

Strijd tegen overheid en bedrijven 

Een lange stoet Papoea’s loopt door het oerwoud. Ze dragen een groot zwaar houten kruis en plaatsen dat overeind langs de rivier. Een andere groep Papoea’s doet elders hetzelfde. Niet één, niet twee, maar wel 1800 rood geverfde houten kruisen verrijzen langs de rivieren, Papoea’s snelwegen. Papoea’s zijn gelovig, maar de kruizen zijn ook een vorm van verzet tegen machtige spelers. Ze binden de strijd aan tegen de Indonesische overheid en grote bedrijven van extreem rijke en machtige mannen. Papoea is enorm rijk aan grondstoffen: goud, nikkel, koper, gas en olie. Maar deze rijkdom is vooral een grote bedreiging voor de inheemse bevolking en de rijke flora en fauna.  

Film met miljoenen kijkers en tournee door Europa 

In 2026 werd samen met Papoea’s de film Pesta Babi (varkensfeest) gemaakt, waarin de Rodekruizen-beweging en hun woordvoerders centraal staan. Sinds deze film op YouTube geplaatst is, maakt hij veel tongen los. De eerste drie maanden werd hij al door 15 miljoen mensen bekeken.  In september en oktober was een delegatie Papoea’s op tournee door Europa om aandacht te vragen voor alles wat hun bestaan al zo lang bedreigd. Ze klopten ook aan bij de Protestantse Kerk in Nederland met hun noodkreet: help ons de vernietiging van onze leefomgeving te stoppen. 

Papoea sinds 1962 opnieuw gekolonialiseerd 

Op 17 augustus 1948 werd Indonesië onafhankelijk van Nederland na een bloedige onafhankelijkheidsstrijd. Tot 1962 bleef Papoea (Nieuw Guinea) onder Nederlands bestuur. Toen droeg Nederland het bestuur over aan een VN-missie. Papoea kreeg niet de beloofde onafhankelijkheid, maar viel sinds 1963 onder Indonesisch bestuur. Papoea’s vrees kwam uit: de Indonesische overheid en grote bedrijven hadden meer belangstelling voor Papoea’s kostbare grondstoffen en potentiële landbouwgrond, dan voor de leefwijze van de Papoea’s. Dit speelt al meer dan zestig jaar.  

Wat is er nu aan de hand in Zuid-Papoea? 

Maar wat is er recent aan de hand dat hun roep nu internationale aandacht krijgt? De Indonesische overheid is samen met grote bedrijven al meer dan 2,6 miljoen hectare bos aan het kappen in het zuiden van Papoea: 

  • 1,3 miljoen hectare voor rijstverbouw,  
  • 560.000 hectare voor suikerrietplantages voor suiker en bio-ethanol (E-10) 
  • 400.000 hectare voor palmolieplantages voor bio-diesel (B-50) 
  • 380.000 hectare voor veeteelt. 

President Prabowo wil Indonesië zelfvoorzienend maken in voedsel en energie: alle benzine moet voor 10 procent uit bio-ethanol bestaan, en de helft van alle diesel moet biodiesel zijn. Het klinkt vooruitstrevend, maar het gaat ten koste van de Papoea’s. Het bos dat zij gebruiken als hun ‘supermarkt’ wordt ingepikt. Een van de grootste tropische oerbossen ter wereld maakt plaats voor vervuilende monoculturen. Papoea’s worden overvallen door graafmachines en nauwelijks geïnformeerd over wat er gaande is. Er is veel vervuiling, weinig nieuwe werkgelegenheid en de grootste winst belandt bij rijke eigenaren van grote voedsel- en biobrandstof-bedrijven. Om dit plan door te drukken wordt een overmacht aan militairen en politieagenten ingezet. De Papoea’s verzetten zich met man en macht, want “Papoea is geen leeg land.”, maar zonder internationale druk gaan deze oorspronkelijke bewoners het niet redden.  

Wat kunnen we als kerken en christenen doen? 

De Nederlandse kerken en de Wereldraad van Kerken spreken zich sinds de jaren negentig uit over de moeilijke situatie waarin Papoea’s zich bevinden en de roofbouw op hun land. Begin september was er nog een oproep om te vasten en te bidden. Kerk in Actie werkt samen met Papoea-kerken. Papoea’s willen beschermd worden tegen de grote bedrijven. Zij vragen ons: ‘Weten jullie wel wat er op Papoea gebeurt en zijn jullie solidair met ons?’  

  • Verdiep je in de situatie op Papoea.  
  • Bid voor Papoea. 
  • Steun werk van Kerk in Actie op Papoea, bijvoorbeeld via actieland Indonesië 
  • Nodig (Nederlandse) Papoea’s uit in je kerk en ga in gesprek. 
  • Bezoek de tentoonstelling over Papoea in het Wereldmuseum in Leiden (t/m 3 januari 2027) 

Meer lezen en kijken: 

Over dit project

Overal in West Papoea zijn vrouwen actief betrokken bij de ontwikkeling van hun land en volk. Dat is hard nodig maar niet vanzelfsprekend in een maatschappij, waar vrouwen traditioneel voorbestemd zijn tot een leven binnenshuis. Veel van hen zijn nauwelijks opgeleid. Het vormingscentrum P3W leidt vrouwen op, zodat ze vol zelfvertrouwen kunnen bouwen aan de kerk en de samenleving.
Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we je contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)

Gerelateerd nieuws

over dit project