Zes jaar geleden vluchtte Shadi Haddad vanuit Syrië naar Nederland. Niet veel later volgden zijn vrouw Yara en hun kinderen. Afgelopen vrijdag ontvingen ze hun Nederlandse paspoort, en vierden ze een klein feestje. Eindelijk vrij en veilig, zo voelden ze zich. Maar de feestvreugde werd een paar dagen later wreed overschaduwd door verschrikkelijk nieuws uit hun geboorteland.
Bij de aardbeving in Turkije en Syrië zijn tienduizenden mensen getroffen door meerdere krachtige aardbevingen en naschokken. De samenwerkende hulporganisaties - waaronder Kerk in Actie - bundelen de krachten in Giro555 en komen samen in actie voor de slachtoffers van dit verschrikkelijke natuurgeweld.
Toen in Nederland de Watersnoodramp plaatsvond, was Pakistan een van de landen die Nederland meteen te hulp schoot. Daarom staat deze zondag, 70 jaar later, Pakistan op het collecterooster. Met het opgehaalde geld worden kansarme jongeren ondersteund bij het opbouwen van een toekomst.
In Rotterdam groeit een op de vijf kinderen op in armoede. Met hulp van Kerk in Actie organiseert stichting Het Anker Charlois clubs en zomerkampen voor kwetsbare kinderen om hen een lichtpuntje te bieden in een moeilijk bestaan.
Borderline Lesvos, partner van Kerk in Actie, helpt vluchtelingen die vastzitten op het Griekse eiland Lesbos. Coördinator Alice ziet de spanningen op het eiland almaar toenemen. “We zien hier dagelijks de bewijzen van pushbacks. Vluchtelingen wordt vaak hardhandig de toegang tot Europa geweigerd.”
Meer dan 789 miljoen mensen in de hele wereld leven in extreme armoede. Door de coronacrisis worden jongeren extra hard geraakt: ze konden tijdenlang niet naar school of werk. Anderen hebben door gebrek aan geld helemaal geen toegang tot onderwijs. Met onderwijs en vaktrainingen biedt Kerk in Actie jongeren wereldwijd perspectief op een beter bestaan.
Maak kennis met Ibrahim, Ilana, Asif en Dunia. Vier – van de maar liefst vijftigduizend – vluchtelingenkinderen in Griekenland. Kerk in Actie ondersteunt hen met zorg, voedsel, kleding, zorg en onderwijs en waar mogelijk een betere plek.
Ze woonde in Afghanistan, maar moest op de vlucht voor het geweld in haar land. Ilana (18) woont nu met haar familie op Lesbos. Alle onzekerheid maakt haar gek, hun asielaanvraag is al drie keer afgewezen. Terugkeren is geen optie. Maar wat dan? “Ik hoop dat ik ooit als mens wordt gezien, en niet alleen als vluchteling.”
De Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt in Leek ving vier dagen veertig pubers uit Syrië en Eritrea op. Crisisopvang via INLIA, partner van Kerk in Actie: het COA had geen plaats voor de jongens van twaalf tot achttien jaar oud. Veertig pubers met ieder hun verhaal. Uit oorlogsgebieden gevlucht, de lange reis naar Europa doorstaan, moederziel alleen hier.
Sinds de vluchtelingenstroom naar Griekenland begon, werkt Lexia op Lesbos. Langzamerhand verliest ze de moed door al het onrecht dat vluchtelingen wordt aangedaan. Door het eindeloze wachten in afgesloten kampen dreigen zij alle hoop te verliezen. “Europa, dóé iets!”