Buba en Honor hebben eindelijk een plek waar ze mogen bestaan
Ze mogen hier wettelijk niet zijn, en toch zijn ze er: mensen zonder papieren. Kerk in Actie steunt opvangplekken waar zij veiligheid, zorg en erkenning vinden. Dankzij deze warme plekken voelen Buba en Honor zich voor het eerst in lange tijd weer gezien.
Voor mensen zonder papieren is elke dag een uitdaging. Ze hebben geen recht op de meeste vormen van zorg, geen vast adres en geen inkomen. Vaak ontbreekt ook veiligheid. En misschien nog wel het pijnlijkst: het gevoel dat je niet bestaat.
Altijd op je hoede
Buba (24) uit Gambia woont inmiddels acht jaar in Nederland. Hij doorliep twee asielprocedures en leeft al de helft van haar leven hier als ongedocumenteerde. Terug naar haar land kan ze niet. “Als LHBTIQ+-persoon kan ik daar niet veilig leven.”
Leven zonder papieren betekent voortdurend alert zijn, vertelt Buba. “Je voelt je geïsoleerd en het is moeilijk om een plek te vinden waar je je veilig voelt.” Toch probeert hij vast te houden aan zijn waardigheid, aan hoop en aan het verlangen om ergens thuis te zijn.
Honor Benjamin (25) uit Nigeria legde een lange en gevaarlijke reis af voordat hij Nederland bereikte. “Tien keer betaalde ik voor een boot van Libië naar Italië. Vier keer zonk de boot. Ik zag mensen verdrinken, anderen werden opgepakt en teruggestuurd. Het spelen met mensenlevens heeft diepe indruk op me gemaakt”, vertelt hij.
Een plek waar je mag bestaan
Voor mensen zoals Buba en Honor zijn opvangplekken als het Wereldhuis in Amsterdam en Villa Vrede in Utrecht van levensbelang. Ze bieden een warme maaltijd, een bed, medische zorg en juridische ondersteuning. Maar bovenal geven ze iets wat ieder mens nodig heeft: erkenning.
Het Wereldhuis is voor Buba al jaren een veilige haven. Hij kan er eten, haar kleren wassen, Nederlands leren en krijgt maatschappelijke en juridische begeleiding. “Hier hoef je niet eerst te bewijzen dat je mag bestaan. Hier telt wie je bent”, zegt hij.
Honor vond bij Villa Vrede rust, hoop en een tweede familie. Hij leert er nieuwe vaardigheden en werkt aan zijn toekomst. “Ik leerde de beginselen van naaien. Dat past bij mijn grote droom: modeontwerper worden, net als veel mensen in mijn familie, en daarbij vooral werken met tweedehands kleding.” Het belangrijkste wat hij bij Villa Vrede vond, is ruimte om zichzelf te zijn. “Voor het eerst kan ik werken aan mijn dromen.”
Niet meer alleen
Dankzij de steun die ze krijgen, staan Buba en Honor er niet langer alleen voor. Buba volgt Nederlandse lessen en krijgt hulp bij zijn juridische procedure. “De hulp die ik krijg in het Wereldhuis geeft me weer hoop. Ik kan leren, mezelf zijn en deel uitmaken van een gemeenschap.” Honor ontwikkelt zijn talenten en werkt aan zijn integratie in de Nederlandse samenleving. “Hier kan ik dromen over een toekomst die anders onmogelijk leek.”
Samen maken we het verschil
Ieder mens telt. Ook zonder papieren. Via het programma Binnenlands Diaconaat steunt Kerk in Actie initiatieven als het Wereldhuis in Amsterdam en Villa Vrede in Utrecht. Zo vallen mensen zonder verblijfsrecht niet door het net en krijgen zij rust, zorg, respect en perspectief voor de toekomst.
