Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

‘Als de kerk er weer is, kunnen we ons leven weer oppakken’

Milad Simo (61) is diaken in de Presbyteriaanse Kerk in Aleppo. De oorlog tekende zijn leven. De kerk waar hij zo graag komt om te bidden en anderen te helpen, werd volledig verwoest. Nu het geweld is gestopt, is de heropbouw begonnen. En dat biedt hoop op een betere toekomst. 

"Ik woon in de wijk Al Serian. Voor de oorlog was het er veilig en vredig. Maar de oorlog veranderde alles. Onze buurt lag in de frontlinie, gewapende groepen waren overal. Onze wijk werd geraakt door mortieren. De bevolking was voortdurend in paniek, het leven werd erg moeilijk. Voortdurend was er die doodsangst. We waren bang dat een van de raketten het gebouw waar we woonden zou raken, en dat we levend zouden worden begraven onder het puin. 

Blijven bidden

Voor de oorlog hadden we een levendige kerkelijke gemeente met veel jeugdactiviteiten. We kwamen elke zondag naar onze kerk om te bidden. Tijdens de crisis werden we gedwongen te vertrekken naar het Al Azizieh-gebied. Daar konden we in een heel klein appartement bij elkaar komen om te bidden. Omdat er geen elektriciteit was, baden we net als vroeger bij kaarslicht. 

Niets, maar dan ook niets weerhield ons ervan om te blijven bidden. Oudere gemeenteleden konden met veel moeite het kleine appartement op de vijfde verdieping van een flatgebouw bereiken. Veel gemeenteleden verloren in de oorlog hun huis, werk en zelfs kinderen. De zoon van een van de families werd ontvoerd en ze moesten al hun bezittingen verkopen om hem weer terug te krijgen. De oorlog had een enorme weerslag op het psychische welzijn van veel gemeenteleden. 

Zo dierbaar

Er was niets van ons kerkgebouw over toen gewapende groepen een bom lieten ontploffen. Ons kerkgebouw is ons zo dierbaar. Hier liggen onze herinneringen. Ondanks alle moeilijkheden, zijn we vastbesloten om op deze plaats God te blijven dienen en aanbidden. Het herstel van onze kerk biedt hoop, want dan kunnen we ons leven hier in Aleppo weer oppakken. Toen we begonnen met de wederopbouw, hebben de lokale autoriteiten ons gelukkig snel een bouwvergunning verleend. 

Tijdens de oorlog ondersteunde de kerk veel gemeenteleden in nood, maar eigenlijk werd aan de hele samenleving in Aleppo hulp geboden. Als diaconie deelden we voedselpakketten en water uit aan de noodlijdende bevolking. Ook gaven we onderwijs aan kinderen die niet naar school konden. Toen de watervoorziening werd afgesloten, deelden we dagelijks 16000 liter water uit aan arme gezinnen. Als we weer als kerk kunnen functioneren, willen we die hulp ook blijven bieden. 

Samen Christus’ gemeente

Ondanks alle moeilijkheden willen we onze hoop nooit verliezen. Door Zijn lijden en sterven gaf Jezus ons uitzicht op nieuw leven. Wij zijn dankbaar dat onze broeders en zusters in Nederland ons steunen in de heropbouw van onze kerk. Samen zijn we Christus’ wereldwijde gemeente.”

Herstelfonds Kerk in Actie

Meer dan 90 procent van de mensen in Syrië leeft onder de armoedegrens, voor meer dan de helft dreigt honger. Er is nauwelijks aan eerste levensbehoeften te komen, laat staan aan bouwmaterialen. Toch is het herstel van kerken het enige wat perspectief biedt. Als de kerk er weer is, kan zij haar onmisbare taak in de samenleving weer oppakken: hulp bieden aan mensen die zijn getroffen door geweld of moesten vluchten, ongeacht hun afkomst of geloof. Met een speciaal herstelfonds helpt Kerk in Actie de kerk in Syrië op te bouwen. Want herstel van de kerk betekent herstel van de gemeenschap, en hoop voor de toekomst!

Geef ook



Over dit project

Meer dan 90 procent van de mensen in Syrië leeft onder de armoedegrens, voor meer dan de helft dreigt honger. De oorlog in Syrië heeft een nieuw gezicht gekregen: van militair geweld naar een dramatische economische crisis. Er is nauwelijks aan eerste levensbehoeften te komen, laat staan aan bouwmaterialen. Toch is het herstel van kerken het enige wat perspectief biedt.

Andere verhalen

Uit dit project

Blijf op de hoogte van De kerk als plek van hoop en herstel