Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

“De kerk is mijn tweede thuis geworden”

Adrialys Davila Toucet uit Cárdenas kwam 3 jaar geleden voor het eerst in contact met de kerk in haar woonplaats. Ze voelt zich helemaal thuis in de gemeente en draait mee in allerlei kerkelijke activiteiten. “Dankzij de jongerengroep en de gemeente die me met zoveel liefde heeft ontvangen.”

Drie jaar geleden werd Adrialys lid van de Presbyteriaanse kerk in haar woonplaats. “Ik kwam samen met de familie van mijn verloofde naar de kerk om de kerststal te bekijken. Zo is het begonnen.” 

Verhaal gaat verder onder foto

De kerk weer open

Adrialys is nu leidster in het zondagsschoolteam en een keer per maand leidt ze samen met andere jongeren de kerkdienst. “Tijdens de covid-quarantaine heb ik geholpen met het rondbrengen van boodschappen en maaltijden bij gemeenteleden die om allerlei redenen hun huis niet uit konden. Ook ondersteunde ik ouders met kinderen die verplicht thuis zaten, door de kinderen wat afleiding te bezorgen.” Toen de lockdown in Cárdenas was opgeheven maakte Adrialys samen met andere jongeren de kerk schoon, zodat het gebouw weer geopend kon worden.

Verhaal gaat verder onder foto

De jongerengroep bleef sindsdien altijd oog houden voor gemeenteleden die ook nu nog niet hun huis uitkunnen, bijvoorbeeld ouderen boven de 65 jaar. “Velen van hen kunnen niet meer naar de kerk of aan bijeenkomsten deelnemen en daarom gaan wij naar hen toe, brengen eten en maken een praatje met hen.”

Verhaal gaat verder onder foto

Gaven inzetten

Namens haar kerk heeft Adrialys ook meegedaan aan activiteiten in het Centrum voor Reflectie en Dialoog (CCRD), partner van Kerk in Actie op Cuba. “We spraken over thema’s als gender- en rassengelijkheid en spraken over de Bijbel in bijbelstudiegroepen.” Het leven van Adrialys is helemaal veranderd sinds ze lid is van de kerk. “Ik heb geleerd meer geduld te hebben, mijn gaven in te zetten en te helpen waar nodig is. In de kerk heb ik een hartverwarmende familie gevonden  die me veel  kracht geeft. Kortom, de kerk is mijn tweede thuis, een plaats waar ik mezelf kan zijn en me voor 100 procent kan geven.”

Lees ook:

Over dit project

De vrijheid van Cubaanse kerken werd vroeger lange tijd door de overheid ingeperkt. Nu bloeien ze weer op en dat in een tijd waarin de samenleving hen hard nodig heeft. De economische crisis heeft zijn weerslag op ouderen, zieken en kinderen. De kerk wil er voor hen zijn en zet verschillende sociale projecten op.

Andere verhalen

Uit dit project

Blijf op de hoogte van De kerk bloeit op Cuba