Onderwijs voor kansarme kinderen in India
Langs de Indiase zuidkust zoekt de 6-jarige Pothuraju naar schelpen. Blote voeten in het zand, de wind in zijn haar: het lijkt een onbezorgde ochtend. Tot hij wordt geroepen. Pothuraju is niet op het strand om te spelen, hij moet zijn opa en oma helpen.
Pothuraju woont bij zijn grootouders, arme vissers die iedere dag de zee op gaan in de hoop iets te vangen. Hij helpt hen met hand- en spandiensten. Hij sorteert en droogt de vis, brengt deze naar de markt en maakt netten schoon. Naar school gaat hij niet. “Leren is niet iets voor kinderen zoals ik.”
Op de foto: de opa van Pothuraju
In de kustregio zijn veel dalitgemeenschappen. Ook Pothuraju is dalit. Dalits worden gezien als de laagste sociale klasse. Ze leven in grote armoede en worden met de nek aangekeken. Ouders en grootouders maken lange werkdagen, kinderen helpen mee. Voor onderwijs is geen tijd en geen geld.
Steengroeves
Iets verder van de kust werken kinderen als goedkope arbeidskrachten in steenfabrieken. Ze gaan niet naar school, maar helpen met het gieten, stapelen en sjouwen van bakstenen voor de bouw van huizen, scholen en fabrieken. Het is gevaarlijk en zwaar werk dat vooral plaatsvindt tussen december en mei. In die tijd drogen de stenen goed, maar de temperaturen kunnen oplopen tot boven de 40 graden. Gezinnen leven in zelfgemaakte, schamele hutjes naast de steengroeves.
Twee sporen
Kerk in Actie strijdt samen met de lokale partnerorganisatie Cards tegen deze kinderarbeid. Samen zorgen zij dat kinderen niet werken, maar naar school kunnen. Dat gebeurt langs twee sporen. Kinderen krijgen in hun eigen dorp op een toegankelijke manier buitenschools onderwijs, om daarna door te stromen naar een reguliere school. Daarnaast gaat Cards met ouders in gesprek over het belang van scholing. De organisatie helpt hen ook via trainingen en leningen om hun inkomsten te verhogen, zodat de hulp van kinderen niet langer nodig is.
Spelenderwijs leren
“Onderwijs is in deze gemeenschappen niet vanzelfsprekend en de stap naar school is groot”, vertelt Chaitanya. Zij is naast leerkracht ook vrijwilligster bij een zogenaamde balabata. “Een balabata is een laagdrempelige, buitenschoolse activiteit in de gemeenschappen zelf”, legt ze uit. “We komen dagelijks met een groepje kinderen bij elkaar, buiten onder een boom of op een veranda bij iemand thuis. We doen spelletjes, sporten en zingen samen, en leren kinderen spelenderwijs rekenen en schrijven.”
Ouders aarzelen vaak om hun kinderen naar school te laten gaan: er is immers werk te doen. De vrijwilligers merken hoe belangrijk het is om juist de vaders en moeders erbij te betrekken. “Wij vertellen dat onderwijs hun kinderen nieuwe kansen biedt en dat kinderarbeid een vicieuze cirkel van armoede en uitsluiting in stand houdt.” Chaitanya bezocht als kind zelf een balabata. “Ik vertel ouders hoe de balabata en de school mijn leven hebben veranderd.”
Oog voor de gemeenschap
Suvarna Raju, coördinator bij Cards, begrijpt de aarzeling van ouders. Er moet geld verdiend worden. “Onze aanpak is daarom holistisch”, vertelt hij. “We leren kinderen lezen en schrijven, maar geven ook voorlichting over hun rechten, hygiëne en gezondheid. En we werken met ouders en de rest van de gemeenschap, bijvoorbeeld door voorlichting te geven over mensenhandel en kindhuwelijken. Een kind dat leert, ontdekt dat hij of zij ertoe doet en dat er meer mogelijk is. Dat verandert niet alleen het leven van dit kind, maar ook van het hele gezin en uiteindelijk van de hele gemeenschap.”
“We zorgen er niet alleen voor dat kinderen naar school gaan, maar ondersteunen hen blijvend met bijles of huiswerkbegeleiding. Zo voorkomen we dat ze alsnog uitvallen en dat meisjes uitgehuwelijkt worden.” Cards laat zich inspireren door de boodschap van Jezus: de onderdrukten bevrijden en de gemarginaliseerden waarderen. “Ons werk is geloof in actie”, aldus Raju.
Groenten verbouwen
Met de trainingen en leningen van Cards leren ouders om in hun eigen levensonderhoud te voorzien. Ze krijgen les om groenten te verbouwen en worden gewezen op voorzieningen van de overheid, die ze vaak niet kennen. Ook de grootouders van Pothuraju konden dankzij zo’n training hun inkomsten verhogen, waardoor de hulp van Pothuraju niet langer nodig was. En zo loopt Pothuraju nu elke dag met zijn schooltas op de rug naar school. Het strand moet even wachten. Maar vanmiddag, als hij klaar is met zijn huiswerk, gaat hij schelpjes zoeken en even bij zijn opa en oma langs.
Help kinderen naar school
Via het programma werelddiaconaat ondersteunt Kerk in Actie kansarme kinderen en families in India, zodat er weer perspectief komt. Help mee, zodat kinderen in India kunnen ontsnappen aan het onderdrukkende kastenstelsel en de vicieuze cirkel van armoede kunnen doorbreken. Geef Doneer via de QR-code en geef kansarme kinderen de mogelijkheid om naar school te gaan en een goede toekomst op te bouwen.
