Spreken vanuit het hart
Twee keer per jaar geeft Robert Doornenbal les aan het Lutheran Theological Seminary in Hongkong. Tijdens zijn verblijf leert hij zelf ook altijd weer van zijn studenten! In deze blog een voorbeeld van ‘spreken vanuit het hart’.
Emoties en missie van de kerk
‘Mensen uit Azië laten moeilijk hun emoties zien’, hoor je weleens zeggen. Daar is soms ook reden voor. Tegelijk heb ik als gastdocent in Hongkong recent weer ervaren dat studenten heel open kunnen zijn over wat er leeft in hun hart. Zeker als je ze daartoe uitdaagt – wat ik had gedaan in mijn nieuw ontwikkelde cursus De verbeelding van het hart: Krachtige emoties en de missie van de kerk.
Het angstige hart
Mijn college over The Anxious Heart maakte veel los, vooral bij de studenten uit Myanmar (negen van de dertien). In Myanmar is bijna iedereen bang, was hun spontane reactie. ‘Sinds de militaire coup in 2021 staan de meeste mensen in de overlevingsstand.’ Romie: ‘Mijn zusje verblijft in een gebied dat zonet is gebombardeerd, zag ik zonet op mijn telefoon. Ver-schillende mensen zijn gedood, waaronder een predikant. Ik maak me zorgen om haar – wil je voor haar bidden?’
Sasa uit Myanmar
SaSa uit Maraland in Myanmar vertelde dat hij na zijn opleiding tot predikant bij terugkomst zelf zijn eten zal moeten verbouwen, anders komen ze om van de honger. Hij maakt zich vooral zorgen over zijn kinderen (dochter van 9 en zoon van 6). Scholing is vaak te duur en in elk geval ver weg. Wat zal hun toekomst zijn? SaSa’s echtgenote was lerares, maar na de coup kan dat niet meer. Ze heeft geen werk en inkomen. ‘Wat nu? Hoe verder?’
Josh
Ook Josh die in Hongkong werkt onder jongvolwassenen sloeg aan bij dit thema. Tijdens het college citeerde hij een recent onderzoek: ‘Eén op de drie Hongkongers van generatie Z kampt met angst – en velen dragen in stilte de last van verwachtingen, onzekerheid en emo-tionele uitputting. Jongeren vertonen de hoogste percentages angst, depressie en PTSS-symptomen van alle generaties.’
Het schaamtevolle hart
Het schaamtevolle hart Ook onze bespreking van The Shameful Heart raakte een gevoelige snaar. Zo vertelden stu-denten uit Myanmar dat je studie niet halen, of ermee stoppen heel schaamtevol is, ook voor je ouders (die worden daarop aangekeken in het dorp). En jongeren die voorechtelijke seks met elkaar hebben gehad, moeten dit voor in de kerk publiekelijk opbiechten! Geen wonder dat veel jongeren zichzelf als rand- of buitenkerkelijk beschouwen. SaSa: ‘De kerk zou zich moeten richten op heling van het innerlijke leven van haar leden in plaats van ze schaamte te laten voelen!’ Innerlijke heling/genezing is ook hard nodig voor de duizenden slachtoffers van seksueel ge-weld sinds de coup in 2021, vertelde Eh Khu, die daarover haar MA-thesis schrijft.
Nepalese gemeenschap
Gita, werkzaam als pastor in de Nepali-gemeenschappen in Hongkong, legde uit dat in de Nepalese cultuur de druk om schaamte te vermijden kan leiden tot een strenge en rigide op-voeding. Vooral meisjes en vrouwen hebben daar last van, bijvoorbeeld als het gaat om gen-derstereotypen die het idee bestendigen dat de rol van een vrouw primair in het huishouden ligt. ‘Dit kan een negatieve invloed hebben op hun persoonlijke ontwikkeling en zelfvertrou-wen, evenals op hun vermogen om hun volledige potentieel te bereiken.’
Het blijde hart
Ook het thema The Joyful Heart opende harten. Phongsak uit Thailand vertelde dat vreugde in Thailand veel te maken heeft met het samen eten en samen vieren. Zijn kamergenoot La Nan uit Kachin state (Myanmar) voegde hier nog het samen dansen aan toe. Vreugde komt ook tot uiting tijdens het samen bidden en jezelf inzetten voor de gemeenschap en de kerk. Dit grote accent op community is een groot verschil met bijvoorbeeld Nederland of de VS, waar het ‘me, myself & I’ meer centraal staat. Misschien is dat de reden dat ik me zó enorm thuis voel – en echte blijdschap ervaar – in het contact met deze vriendelijke en gastvrije stu-denten?
Robert Doornenbal
