Het Bijbelgenootschap in de Golf helpt arbeidsmigranten aan een bijbel in hun eigen taal. Ook krijgen voorgangers trainingen om bijbelverhalen mondeling door te geven. Zo is het goede nieuws ook bereikbaar voor migranten die niet of nauwelijks kunnen lezen. En dat geeft hoop en kracht in zware omstandigheden.
“Het is echt lekker, proef maar.” Marie-Georges Hatem houdt mij een bord voor met aanlokkelijke Goudse kaas. Haar twee soorten, mosterd en komijn, kunnen zich meten met de beste Nederlandse kazen. Ze vertelt: “Tijdens mijn studie levensmiddelentechnologie leerde ik kaas maken in Frankrijk. Ik raakte er aan verslingerd. Later reisde ik naar Nederland en leerde ik Hollandse kaas maken.”
Twee keer per jaar gaan we met de studenten van de Near East School of Theology op retraite. Dit keer trokken we de bergen in, op zoek naar de bronnen van de kerk in Libanon.
In het hart van de Beiroetse achterstandswijk Bourj Hammoud staat een vrolijk jongerencentrum. Te midden van armoede, trauma en uitzichtloosheid krijgen jongeren hier onderwijs, psychische hulp én hoop. “We laten zien hoe je van betekenis kunt zijn, ook op een plek waar de toekomst onzeker is.”
Op je zesde breekt de oorlog uit, op je achtste beland je als Syrische vluchteling in Libanon. Geen makkelijke start voor een meisje. Waar ligt haar toekomst? Welke kansen zal ze krijgen? Een jongerencentrum in Beiroet biedt een luisterend oor en helpt meisjes als Calla om zich ondanks alle tegenslagen positief te ontwikkelen.
Wat we hen komen brengen? Hoop!' Directeur Hrayr Jebejian van het Bijbelgenootschap in de Golf spreekt over de gastarbeiders in de zeven landen in de Arabische Golf. Ze leven vaak onder ellendige omstandigheden. Het migrantenwerk van zijn Bijbelgenootschap wordt gesteund door Kerk in Actie.
