Toen het in Rafah te gevaarlijk werd om hun werk voort te zetten, verplaatste het medische team van Kerk in Actie-partner DSPR/MECC zich met een mobiele kliniek naar Centraal-Gaza. De toestroom van patiënten is er zo groot dat meer hulp dringend nodig is.
Met hulp van Kerk in Actie is Mirjam Polak studentenbegeleider aan de Haigazian Universiteit in Beiroet. In gesprekken met jonge studenten merkt ze hoe zwaar de gespannen situatie in de stad voor hen is. "Ik zeg hen steeds dat ze alle zorgen bij God kunnen neerleggen."
Ezechiël ging pas op zijn 14e jaar naar school en is dolblij met de kans die hij nu krijgt om kleermaker te worden. Thomas Appah coördineert vaktrainingen die de Ghanese kerk jongeren biedt met steun uit Nederland. Waarom vindt zijn kerk dit zo belangrijk?
Mahama Alhassan is projectcoördinator bij de landbouworganisatie van de Presbyteriaanse kerk in Ghana. Hij legt uit hoe dit werk de levens van inmiddels 120.000 mensen in Noord-Ghana verbetert.
Twee keer per jaar geeft Robert Doornenbal les aan Aziatische studenten in Hongkong. Van zijn studenten uit Myanmar hoort hij schokkende verhalen over de situatie in hun thuisland.
Twee keer per jaar gastdocent in Hong Kong
Het is 30 jaar geleden dat de genocide van Hutu’s op Tutsi’s plaatsvond in Rwanda. Op 7 april gaan in Rwanda weer honderd dagen van herdenken in, want dit mag nooit meer gebeuren. In Rwandese kerken is verzoening nog een dagelijks terugkerend thema. Dominee Jerome Bizimana vertelt hierover in een tv-uitzending van Petrus in het land.
Het onderling wantrouwen tussen Israëlische en Palestijnse jongeren in Israël was al groot, maar na 7 oktober is dat alleen maar toegenomen. Kerk in Actie-partner Rossing Center blijft hen met elkaar in gesprek brengen. “Ons werk is nu noodzakelijker dan ooit.”
Het trauma van de genocide in 1994 in Rwanda drukt nog steeds op overlevenden, daders, jong en oud. Veel daders zijn berecht. Sommigen zijn teruggekeerd naar hun dorp, zoals Elias. Hij neemt deel aan de gespreksgroep in zijn kerk. “Verzoening en vergeving zijn voor mij erg belangrijk.”
Het zal je maar gebeuren: als 6-jarig meisje wordt je uit je dorp weggehaald bij je ouders, meegenomen door een "tante", die je in de de grote stad laat bedelen met een baby. Het overkwam Miracle, die niet geloofde haar ouders ooit nog terug te zien. Ze werd door sociaal werkers gered van de straten van Kampala en had een lange weg te gaan. Dit jaar gaat het gebeuren: de inmiddels 7-jarige Miracle zal weer herenigd worden met haar ouders. Wonderen bestaan!
Voorkomen is beter dan genezen. Daarom zetten we alles op alles om te zorgen dat moeders niet uit het droge noordoosten van Oeganda naar de hoofdstad vertrekken om daar met hun kleine kinderen op straat te belanden. We helpen hen en terugkeerders om een bestaan op te bouwen in hun geboortedorp. Sommige vertrekken vanwege huiselijk geweld. Als we dat bij de wortel aanpakken voorkomen we nieuwe straatkinderen in Kampala. Doe je mee?
