Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Feest van Hoop: Priscilla in Ghana

Priscilla (25) woont samen met haar ouders in het droge noorden van Ghana in een afgelegen dorp. Vijftien procent van de jongeren is er werkloos en trekt vaak weg naar het zuiden. Maar mede dankzij uw steun aan Kerk in Actie kan de Ghanese Presbyteriaanse kerk veertig kansarme jongeren zoals Priscilla ondersteunen met een vakopleiding in eigen omgeving. En dat is een feest van hoop, zeker in tijden van corona.

Priscilla leert weven

Priscilla kon na haar middelbare school niet verder leren, omdat daar geen geld voor was. Ze hielp thuis mee, maar was dolblij toen de kerk haar selecteerde voor een vaktraining. Ze koos voor zeker: weven leek haar makkelijker dan naaien of het kappersvak. Ze begon een paar maanden voor de corona-pandemie aan de vakopleiding. Eerst drie weken theorielessen op het trainingscentrum van de kerk. Daarna praktisch als leerling aan de slag bij een professionele wever. Hoe staat Priscilla er na anderhalf jaar voor? Wat heeft corona voor haar betekend?

Een zus met een verstandelijke beperking

Vlak voordat Priscilla met de training zou beginnen, bezocht ik haar thuis. Ze vertelde dat ze drie jongere zussen heeft en twee oudere broers. Thuis aangekomen zitten haar ouders op een kleed voor de lemen hutten samen met nog een andere zus, die verstandelijk beperkt is. Deze 20-jarige zus is nooit naar school geweest. Priscilla heeft deze zus niet meegeteld, maar het is overduidelijk dat de familie veel om haar geeft. Haar ouders gaan heel liefdevol met deze kwetsbare dochter om en ook Priscilla stopt haar bij aankomst gelijk een zakje bananenchips toe dat ze voor zichzelf had gekregen. Natuurlijk gaan ze graag samen op de foto. Priscilla’s zus vindt het spannend, maar ook geweldig!

Priscilla voor haar huis met haar ouders en zus. Foto: Richard Dassah
Priscilla voor haar huis met haar ouders en zus (foto: Richard Dassah)

Zeven personen onderhouden met een karig inkomen

Priscilla woont in een traditioneel Noord-Ghanees lemen huis met haar ouders, haar verstandelijk beperkte zus en nog drie jongere zussen van 10, 12 en 15 jaar, die naar de basisschool en middelbare school gaan. Er is wel elektra, maar geen stromend water. Priscilla haalt water uit een put in de grond achter het huis. De verschillende kamers komen allemaal uit op de compound, een open binnenplaats, waar men ook kookt. Twee oudere broers wonen elders met hun vrouw en kinderen. De oudste broer (35) is nooit naar school geweest en werkt in een naburig dorp als boer. De tweede broer (30) werkt als timmerman. Priscilla’s ouders moeten zeven personen onderhouden van hun eigen stukje grond. Haar vader verbouwt hun eigen voedsel en verkoopt een deel van de oogst. Haar moeder verdient bij met het maken van sheaboter van sheanoten. Dat heeft ze via de kerk geleerd en dat is een welkome aanvulling voor het gezinsinkomen. Moeder verdient er 156 euro per jaar mee. Wat zou het fijn zijn als Priscilla ook geld in het laatje kan brengen of op eigen benen kan staan. Ze kreeg via de kerk een weefgetouw en materialen om mee te weven. 

Hoe gaat het Priscilla in coronatijd?

Anderhalf jaar na de start van haar opleiding vraag ik Priscilla hoe het met haar gaat. Priscilla’s ouders blijken zwaar getroffen door de lockdown vanwege de pandemie. Haar vader kon minder voedsel verkopen. En ook haar moeders inkomsten liepen terug tot een kwart van wat ze gewend was: ze verdiende slechts 39 euro in 2020, doordat ze minder boter kon maken en door de lagere prijs op de wereldmarkt. Priscilla zelf bleek heel wat beter af.

Priscilla doet binnenkort examen

Ondanks de pandemie kon haar weefopleiding doorgaan. Ze is in de leer bij een wever dichtbij huis. Daar kon ze al die tijd naar toe blijven gaan. De wever zegt dat Priscilla hard werkt en precies is. Priscilla vertelt enthousiast: “Gelukkig zijn de orders om kleding te maken hier in het noorden van Ghana steeds doorgegaan, waardoor ik flink wat ervaring heb kunnen opdoen. Onlangs is een onderdeel van mijn weefgetouw kapot gegaan. Dat moet alleen nog vervangen worden. Maar ik kan inmiddels zonder supervisie zelfstandig allerlei stoffen weven. Binnenkort doe ik mee met de landelijke examens.” 

“Mijn ouders kunnen mij financieel niet ondersteunen, dus ik moet het op eigen kracht doen.”

Priscilla, die ooit haar eigen stoffenwinkel wil opzetten

Toekomstdroom:
een eigen stoffenwinkel

Wat zijn Priscilla’s toekomstdromen? “Ik zou heel graag een eigen stoffenwinkel starten in de stad Tamale, waar veel klanten zijn. Mijn ouders kunnen mij financieel niet ondersteunen, dus ik moet het op eigen kracht doen. Maar ik heb daar ooms wonen. Misschien kunnen zij mij helpen.”

Moslims en christenen leven in vrede samen

Priscilla’s ooms zijn moslim, net als de rest van haar familie. In Noord-Ghana zijn christenen in de minderheid. Haar moeder werd christen toen ze met haar vader trouwde. In Noord-Ghana leven christenen en moslims gelukkig op goede voet met elkaar. Priscilla is dankbaar dat er vrede is in Ghana. Dat is in naburige landen als Burkina Faso en Nigeria wel anders. Net als overal in Ghana kon men lange tijd niet naar de kerk en de moskee, maar inmiddels wel weer. Er breken weer betere tijden aan.

Bedankt voor uw steun

Dank u wel voor uw steun aan jongeren zoals Priscilla. Ieder gezinslid dat een praktische vak beheerst, is voor de hele familie een feest van hoop. 

Lees meer op: kerkinactie.nl/kerknoordghana

Tekst: Florette Koning, Foto's: Richard Dassah.

Over dit project

Ghana is een overwegend christelijk land, maar in het noorden vormen christenen een minderheid. Daarom is het belangrijk dat de kerk hier goede leiders heeft, die niet alleen veel bijbelkennis hebben, maar ook investeren in de dialoog tussen christenen en moslims. Het opleidingscentrum van de Presbyteriaanse Kerk leidt voorgangers, kerkelijk werkers en jeugdleiders hiervoor op. Daarnaast worden jongeren opgeleid voor een praktisch vak en leren analfabeten lezen en schrijven in hun eigen dorp.

Andere verhalen

Uit dit project

Blijf op de hoogte van Een sterke kerk op een kwetsbare plek